Waarom de fotografie zo’n belangrijk deel van mijn leven is geworden.

Begin jaren 60 kocht ik als jochie van 10 jaar bij de drogisterij op de hoek mijn eerste camera.
Op afbetaling;  iedere week bracht ik de opbrengst van mijn folderwijkje daar naar toe….de vele kilometers lopen in weer en wind had ik er graag voor  over.
Met nog een extra wijkje en met wat hulp van mijn ouders werd het ook mogelijk de filmrolletjes in te leveren….een week vol spanning wachten op de resultaten.
Vanaf het begin was ik al trots op mijn eigen “werk”…  langzaam maar zeker vulden zich de albums en schoenendozen met zwart/wit prenten.
Elk vrij uurtje wandelde ik door de bossen en weilanden, door de binnenstad of gewoon in het park; overal zag ik wel een motief.

Een jaar of wat later kon ik een gebruikte Exacta aanschaffen; spiegelreflex en uitermate geschikt voor mijn volgende fase,   de dia’s.
Honderden kleine, gekleurde plaatjes in plastic raampjes die netjes op onderwerp werden gesorteerd in de dia dozen…. spetterende beelden op een groot scherm met een pracht aan kleuren.
Natuurlijk is het zelf ontwikkelen en afdrukken ook niet aan mij voorbij gegaan.
Afgeplakte douche met daarin de verschillende baden, de droger en de Opemus vergroter.
Telkens weer dat wonder van het beeld, dat uit een blanco vel papier langzaam maar zeker naar boven kwam in een ruimte, dat verlicht werd door een speciale, gele lamp.
De films waren meestal in het kleinbeeldformaat, maar een bijzonder goedkope 6x6 speigelreflex van V&D (2 lenzen Lubitel, toen 45 gulden incl 2 jaar garantie, 2 filmrollen, een draadontspanner en een echt lederen beschermbox) gaf ook zeer goede resultaten.

Het duurde jaren, voor ik mij overgaf aan de digitale fotografie; dat had voor mij niets met de echte fotografie te maken.
Ik was arbeidsongeschikt geworden en had er een hobby bij ontdekt;  de beelbewerking in Paint Shop Pro. (het goedkope, maar simpele alternatief voor Photshop in die tijd).
Al snel kon ik de digitale fotografie combineren met de bewerkingen….een heerlijke manier om de creativiteit te ontwikkelen en de tijd te doden.

De onderwerpen zocht ik altijd in de natuur…..landschappen en details , steden, gebouwen etc. , dat was mijn “ding”.
Het waren ook de platen, die ik wel eens verkocht en die ik gebruikte voor een expositie, welke 2 jaar is gehouden in het zelfde gebouw.
Toch kriebelde het al een paar jaar om ook eens iets met modellen te gaan doen;  in eerste instantie om die op te nemen in mijn bewerkingen.

Rond 2005 deed ik mijn eerste shoot met een bevriend model;  de huiskamer werd compleet verbouwd en de verlichting werd verzorgd door grote bouwlampen waarvoor ( op een afstand)  lakens werden gespannen.
Zo verliepen de eerste shoots in een bloedhete omgeving die telkens opnieuw moest worden opgebouwd en waarmee het gezin niet echt blij mee was.
De oplossing was een tijdelijk gebruik van een boerderijtje, waar de bewoners overdag afwezig waren…binnen en buiten mogelijkheden genoeg om een shoot onder alle weersomstandigheden de houden.

Rond 2007 mocht ik in Dedemsvaart een kleine zolder voor een bepaalde tijd in gebruik nemen, die om werd getoverd in een “studio”.
Geen bouwlampen meer, maar analoge flitsers in gamma-emmers, diaschermen als reflecterende wanden en lakens en oude gordijnen als achtergrond.
Op de flitsers na is het geheel eigenlijk niet veranderd… door de softboxen is belichting nu veel beheersbaarder, maar al het andere was en is nog steeds bijzaak.
Hoofdzaak is en blijft het model, dat op een zo puur en respectvol mogelijke wijze wordt gefotografeerd.

Steeds vaker mocht ik samenwerken met gezellige en enthousiaste modellen.. modellen met ervaring, waar ik veel van heb geleerd en modellen, die voor het eerst een shoot deden.
Sinds 2007 heb ik mij gespecialiseerd in de serie MOODS;  een serie waarin modellen d.m.v. poses, uitdrukking en vaak symmetrie een stemming uitbeelden in het genre topless / artistiek naakt zonder gebruik van voorwerpen ( “props”) .
Daarnaast ben ik in 2012 gestart met de serie Tattoo’s ( bijzondere en/of opvallende tatoo’s, ook in het genre topless)  en met de serie Titles ( bewerkingen in combinatie met fragmenten van songteksten).

Voor het tot stand komen van de series (en de losstaande beelden) ben ik alle medewerkende modellen nog erg dankbaar.
Ik hoop van harte, dat ik nog geruime tijd deze prachtige en creatieve vorm van fotografie kan voortzetten met nieuwe, serieuze en veelzijdige modellen.
Echter, dit alles had ik nooit kunnen waarmaken zonder het beschikbaar stellen door mijn zoon van de (piep)-kleine studio op zijn zolder.